Nog voor ik op de aarde kwam, kende U mijn naam,
U hebt mij in de moederschoot heel prachtig geweven.
Mijn vader en mijn moeder kwamen in liefde saam,
ik werd met zorg omringd in de lente van mijn leven.
In voor- en tegenspoed bent U de Gids die mij voor gaat,
U sprak de trouwe woorden: “Ik zal er zijn”.
In leven en in dood, in elke sfeer en staat,
bent U heel dicht nabij, in vreugde en in pijn.
Als wij elkaar hier los moeten laten,
houdt U ons vast, U zult nooit verlaten.
Al slaat de storm alles uit mijn hand,
U geeft mij rust in het Beloofde Land.
Refrein
Als de wereld mij laat gaan en ik voorbij de sterren zie,
zingt heel mijn ziel voor U haar mooiste melodie.
Geen pijn reist met mij mee, geen stil verdriet, geen spijt,
slechts diepe, reine vrede in Uw liefdevolle aanwezigheid.
Mijn laatste adem op deze aarde is slechts een zucht,
een ziel die op vleugels naar de hoge hemel vlucht.
De weg die naar U leidt verandert nu van mist in goud,
langs paden die geen mensenoog ooit op aarde heeft aanschouwd.
Wanneer door Uw genade het wolkendek openbreekt,
en Jezus vol van licht de weg voor mij ontsteekt.
Waar balsemstruiken zacht hun geuren verspreiden,
om mij geheel aan Gods ontmoeting te wijden.
In de verte klinkt verkwikkend een helder engelenlied,
daar is het ware Vaderhuis waar men geen zorgen ziet.
Vele geliefden zijn mij naar het Licht reeds voorgegaan,
de reis is nu volbracht, ook ik mag nu binnengaan.
Refrein
Als de wereld mij laat gaan en ik voorbij de sterren zie,
zingt heel mijn ziel voor U haar mooiste melodie.
Geen pijn reist met mij mee, geen stil verdriet, geen spijt,
slechts diepe, reine vrede in Uw liefdevolle aanwezigheid.
Vreugde is er aan de hemelpoort,
zoals op aarde nog nooit is gehoord.
U wacht, o hemelse Vader, met open armen liefdevol op mij,
de lange reis is om, de zorgen zijn voorbij.
U noemt mijn naam, zo teder en zo zacht,
hier is het ware Thuis, waar ik zo lang op heb gewacht.
Geen nacht zal daar meer wezen, geen traan die nog verblindt,
omdat ik in Uw nabijheid mijn rust vind.
In het Vaderhuis uitzien naar de dag der dagen die alles nieuw zal maken,
op die nieuwe morgen zal de hemel de aarde raken.
Bij Jezus terugkomst op aard, op Vaders tijd,
worden mijn ziel en opgestane lichaam verenigd in heerlijkheid.
Refrein
Als de wereld mij laat gaan en ik voorbij de sterren zie,
zingt heel mijn ziel voor U haar mooiste melodie.
Geen pijn reist met mij mee, geen stil verdriet, geen spijt,
slechts diepe, reine vrede in Uw liefdevolle aanwezigheid.
In Uw volmaakt en eeuwig Koninkrijk,
zal het één Herder en één kudde zijn.
Een Koninkrijk waar de gerechtigheid en liefde eeuwig bloeit,
en de liefde voor God en de naaste door alles heen vloeit.
Een nieuwe hemel en aarde mooi en rein,
waar vrede en geluk voor eeuwig zullen zijn.
Waar milde trouw door alle harten gaat,
terwijl men Psalm zingend voor Uw aanzicht staat.
Ja, leven is God loven,
hier beneden en hier boven,
Hij laat niet varen wat Zijn hand begon,
Ja, Hij is de Levensbron!
Refrein
Als de wereld mij laat gaan en ik voorbij de sterren zie,
zingt heel mijn ziel voor U haar mooiste melodie.
Geen pijn reist met mij mee, geen stil verdriet, geen spijt,
slechts diepe, reine vrede in Uw liefdevolle aanwezigheid.
(Gedicht van Jan Bouhof / oktober 2026)
Pdf van Jan Bouhof met inleiding, het gedicht, uitgebreide uitleg en tekstverwijzingen bij dit gedicht: ->klik hier<-
